Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Levensfeiten in proza & poëzie
De dingen van het leven zijn de bouwstenen van ons, mensen.
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Niets menselijks is mij vreemd. Alles wat met ons te maken heeft, is voor mij de moeite van beschouwen en beschrijven waard.



Mijn Profiel

boddevin
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Kort dagwoord: Liefde, alleen ...
27 augustus 2015 20:14

Kort dagwoord: Brood uit de hemel
27 augustus 2015 19:33

Kort dagwoord Gelijkenissen
28 juli 2015 17:03

Kort dagwoord De Zaaier
28 juli 2015 16:42

Witte en zwarte koeien
05 januari 2015 11:30




Fotoboeken


Zo'n mooi moment (7)
_
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 15:34
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 15:33
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door tteun om 15:33
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 15:32
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 15:31
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door S.postma om 15:30
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 15:30
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 15:29
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Ik kan wel wenen


Oorlog doet zeer, schrijnt, blijft duren ook al is hij voorbij. Dit is op de Grebbenberg.

In deze tijd van gedenken zoals, momenteel, de bevrijding van Nijmegen wordt herdacht en, last but not least, de Eerste Wereldoorlog, ook wel de Grote Oorlog genoemd, is deze herinnering hier wellicht op zijn plaats, een herinnering aan ons verblijf in Roeselare, toen we naar Ieper zijn gegaan en de Last Post hebben meegemaakt, toen we de oorlogsgraven hadden bezocht en het huis van de grote dichter GG hebben beschouwd. West-Vlaanderen heeft zeer geleden, en lijdt nog steeds, het is ons gezegd en het is voelbaar gebleken.


Ik kan wel wenen



Ik kan wel wenen, zegt een Vlaams meisje tijdens de

serene dodenhymne bij het monument te Ieper waar

de vele omgekomen oorlogsdoden worden herdacht



ontroering overkomt ook mij tijdens het intens lezen

van de duizenden namen op de witte kolommen, van

alle deerlijk gevallenen tijdens de eerste wereldoorlog


boven die talloze soldatennamen staat de tekst gebeiteld:

Ad majorem Dei gloriam, ja, jonge levens zijn tot niets

geworden tot meerdere eer van God, de gedachte doet wenen


eerder op de middag bracht pater Werner, man van hartelijkheid,

ons via zijweggetjes naar een monumentje waar Guido Gezelle

zijn trefzekere gedicht schreef: Traagzaam trekt de witte wagen


Guido Gezelle hanteerde deze pen bij de dood van een jonge mens

die slechts achttien jaar oud mocht worden, als priester schreef ook

hij ad majorem Dei gloriam: bij die gedachte kun je wel wenen


te Roeselare vierden we die dag de tweehonderdenvijftigste sterfdag

van broeder Gerardus Majella, redemptorist, mens van verlossing

en bevrijding, ook zeer jong gestorven ad majorem Dei gloriam


man van redemptie is ook pater Werner, verrukkelijke Vlaming

levend temidden van paters en broeders die oud geworden zijn

in hun niet aflatende toewijding en inzet ad majorem Dei gloriam


pater Werner beschut en leidt zijn mensen in grote blijmoedigheid,

in grote edelmoedigheid en in grote eenzaamheid, deze goede mens

maakt het ad majorem Dei gloriam waar, er mag dus geweend worden.


© Frans Boddeke, Nijmegen 2005




Geplaatst op 15 september 2014 09:40 en 807 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
IneMaartje  
15 sep 2014 10:26
Ja, ik ben er toen bij geweest, het was zeer indrukwekkend en dit stuk past helemaal in dit jaar van 100 jaar WOI.

Moontje  
15 sep 2014 10:46
ahhh heer franske wat mooi zeg en ja in ieper ligt het kerkhof van de gesneuvelde soldaten ,,, dank je wel om de link te delen een lieve groet moonje :grin:
_





_
Sibilla68  
15 sep 2014 15:45
Mooie tekst Frans. Indrukwekkend. Ja, ook toen is er veel geleden. Dat mogen we niet vergeten. En toch wordt vergeten hoe vreselijk een oorlog is. We zien de beelden dagelijks op de tv, overal wordt geleden, overal vallen onschuldigen, overal ook soldaten. Het herinneren lijkt niks uit te halen, toch blijft het nodig dat we het doen, ook na 100 jaar.

Sippy  
16 sep 2014 10:44
en toch blijft het oorlog, niemand leert er iets van schijnbaar ..gelukkig leven wij hier in vrede maar als je het nieuws bekijkt word je er niet vrolijk van ..overal in de wereld word gestreden ..
_