Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Levensfeiten in proza & poëzie
De dingen van het leven zijn de bouwstenen van ons, mensen.
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Niets menselijks is mij vreemd. Alles wat met ons te maken heeft, is voor mij de moeite van beschouwen en beschrijven waard.



Mijn Profiel

boddevin
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Kort dagwoord: Liefde, alleen ...
27 augustus 2015 20:14

Kort dagwoord: Brood uit de hemel
27 augustus 2015 19:33

Kort dagwoord Gelijkenissen
28 juli 2015 17:03

Kort dagwoord De Zaaier
28 juli 2015 16:42

Witte en zwarte koeien
05 januari 2015 11:30




Fotoboeken


Zo'n mooi moment (7)
_
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door elvira om 01:51
_
Elvira Online

Door blueslabel.nl om 01:22
_
Blueslabel.nl Online

Door Marc om 01:08
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door annaseb om 01:04
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Cassandra1 om 01:04
_
Cassandra1 Online

Door annaseb om 01:03
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door annaseb om 01:02
_
Annaseb Online

Door annaseb om 01:01
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Kort dagwoord Gelijkenissen


Sprookjes zijn niet echt gebeurd, maar houden wel levenslessen sen in.

Bij Matteüs 13:36-43 - dinsdag 28 juli 2015:

De zomervakantie is gaande. Men is op reis, of gaat op tocht met de auto, de caravan, de bus, de boot, de trein of het vliegtuig. Menigeen loopt tijdens de vakantie vele kilometers, zoals we het verleden week met de vierdaagse van Nijmegen zagen gebeuren. In de tijd van Jezus reisde men alleen te voet of per ezel, wie rijk was reisde te paard of met paard en koets, sommige rijkaards hadden zelfs dragers die hen op een zetel voort droegen naar de plek waar ze wilden arriveren.


Jezus was steeds barrevoets onderweg. Op zijn tocht door het land vertelde hij over het rijk Gods, over de spoedige komst van God.

Jezus sprak in eenvoudige bewoordingen. De meeste mensen waren in die tijd ook niet erg ontwikkeld. Jezus sprak Aramees, en waarschijnlijk geen Grieks of Latijn, DE taal van de gegoede burger in die tijd. Hij had niet gestudeerd als rabbi; zijn meeste uitspraken zijn dan ook niet gebaseerd op Schriftteksten, maar op zijn observatie van de dingen om zich heen, daar putte hij zijn kennis uit. Hij predikte vaak in parabels, in gelijkenissen, die hij vaak illustreerde met voorbeelden uit de natuur, zoals we zojuist hoorden.

De parabels van Jezus kunnen gerekend worden tot het unieke in de prediking van Jezus. Ze geven weer wat en hoe Jezus dacht over God en over het ophanden zijnde rijk van God.

Parabels, gelijkenissen, functioneren als het ware als sprookjes die de toehoorders tot nadenken stemmen over de belangrijke dingen van het leven.

Sprookjes(1) zijn niet echt gebeurd, maar ze houden wel levenslessen in. Sprookjes laten zien wat goed en kwaad is, ze vertellen aan kind en volwassene hoe de mens in wezen goed behoort te leven.

En zo bevatten de gelijkenissen van Jezus ook levenslessen, zeg maar ‘sacrale levenslessen’, hij toont ermee aan hoe mensen in het leven behoren te staan ten opzichte van God, van elkaar en van zichzelf. De parabels gaan dan ook over Gods wil en over Gods koninkrijk.

Het is aan onszelf om het visioen van Jezus hoog te houden, tegen alle kwaad in, het is ook aan onszelf om door onze levenshouding een betere toekomst mogelijk te maken voor onze kwetsbare wereld. We mogen ons niet afwenden van wat er overal op aarde gaande is, we zullen daarom minstens goed zijn voor elkaar juist om het grote kwaad te weren; alles begint vanuit het kleine.

Jezus stelde de liefde tot God en daarmee de liefde en de gerechtigheid tot de evenmens centraal en geenszins het kwade. Het kwaad in de wereld, het kwaad in onze eigen kleine kring, het kwaad in ons eigen leven kan alleen effectief bestreden worden vanuit de liefde, en niet vanuit de angst of de wanhoop.

Angst mag ons niet begeleiden. Het is de liefde die de vreugde doet bestaan, die aan de angst voorbijgaat. Heus, het is het goede van binnenuit dat met ons mee zal gaan op onze weg door Gods rijk naar Gods rijk.

Een mensenleven is geen sprookje, maar realiteit.

Laten we met een gerust hart in de realiteit staan en voortgaan in Gods liefde, alle dagen, zolang het leven hier ons is gegeven. Jesus, amor mi. Jezus, mijn liefde. Amen.

(fb2015)

Voetnoot (1): [Er zijn befaamde sprookjesvertellers. Zo zijn er de oude fabels van Esopus, bijvoorbeeld zijn vertellingen over de leeuw en de muis, of de ezel in de leeuwenhuid.Charles Perrault vertelde sprookjes als Assepoester en De schone slaapster. De gebroeders Grimm schreven sprookjes als Sneeuwwitje, als Hans en Grietje. Hans Christian Andersen schreef sprookjes die in meer dan tachtig talen vertaald werden, zoals het sprookje Het lelijke eendje. En in ons eigen taalgebied kennen we de sprookjes van Godfried Bomans, sprookjes zoals De rijke bramenplukker, Prinses Stoepje of De koning die niet dood wilde.]




Geplaatst op 28 juli 2015 17:03 en 1762 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
MarijkeCC  
28 jul 2015 18:55
Een mooie overweging pater Frans. Oh ja, het kwaad in onze eigen kring kan alleen bestreden worden vanuit de liefde. Daar ben ik van overtuigd. Maar oh hoe moeilijk kan dat soms zijn. In mijn dagelijkse leven kom ik mensen tegen die voortdurend prikken, negatief reageren, iemand in een kwaad daglicht stellen. Pure jalouzie. En dan bid ik tot God: wil mij helpen liefdevol te blijven, help mij goed te reageren.... Ja, deze overweging roept nogal wat bij me op. That's life.

Eenzamefietser75  
28 jul 2015 19:05
Alles begint vanuit het kleine.
Alles lijkt ook weer terug te keren tot het kleine.
Tijdens een wandeling afgelopen week, een vakantieweek, heb ik ook hen in gedachten gehouden die eens 'met mij mee fietsten'.
_





_
Anna J  
28 jul 2015 21:39
Mooi om te lezen,
goed om telkens weer bij stil te staan.



Sibilla68  
28 jul 2015 22:18
Een preek om over na te denken. In de realiteit van alle dag wil het leven nogal eens tegenvallen, is het soms een gevecht om toch te blijven liefhebben. Dat lukt alleen als ik vertrouwen houd dat God mij draagt, dat de liefde altijd zal overwinnen. Dank Boddevin ook voor deze preek.
_





_
IneMaartje  
29 jul 2015 07:46
Voor jou Sibilla, als zusterlijke stut en troost:

De liefde
[31] Streef* naar de hoogste gaven! Maar eerst wijs ik u een buitengewoon voortreffelijke weg*.

Hoofdstuk 13
[1] Al spreek ik de taal* van mensen en engelen – als ik de liefde niet heb, ben ik een galmend bekken of een schelle cimbaal.
[2] Al heb ik de gave van de profetie, al ken ik alle geheimen en alle wetenschap, al heb ik het volmaakte geloof dat bergen zou kunnen verzetten – als ik de liefde niet heb, ben ik niets
[3] Al deel ik al mijn bezit uit, al geef ik mijzelf prijs om mij daarop te kunnen beroemen* – als ik de liefde niet heb, helpt het mij niets.
[4] De liefde is geduldig en vriendelijk; de liefde is niet afgunstig, zij praalt niet, zij verbeeldt zich niets.
[5] Zij gedraagt* zich niet onfatsoenlijk, zij zoekt* zichzelf niet, zij laat zich niet kwaad maken en rekent het kwade niet aan. [6] Zij verheugt zich niet over onrecht, maar vindt vreugde in de waarheid. [7] Alles verdraagt* zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verduurt zij.
[8] De liefde vergaat nooit. De gave van de profetie, ze zal verdwijnen; het spreken in talen, het zal verstommen; de kennis, ze zal ooit hebben afgedaan.
[9] Want ons kennen is stukwerk, en stukwerk ons profeteren.
[10] Maar wanneer het volmaakte komt, heeft het stukwerk afgedaan.
[11] Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, dacht ik als een kind; nu ik volwassen ben, heb ik het kinderlijke achter mij gelaten.
[12] Nu kijken wij nog in een spiegel, we zien raadselachtige dingen, maar straks zien we van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik nog slechts ten dele, maar dan zal ik ten volle kennen zoals* ik zelf gekend ben.
[13] Deze drie* dingen blijven altijd bestaan: geloof, hoop en liefde; maar de liefde is het voornaamste.

Mooi is dit hè? Liefs voor jou.
Ine

Sibilla68  
29 jul 2015 10:14
Dank je wel, lieverd. Dit doet me heel goed. xxx.
_